نیک‌بختی III؛ خانهII: طبیعت


الف- درقدیم بیشتر و حالا کمتر، یکی از القاب زن‌ها منزل بوده است. این روزها کمتر به زنی می‌گویند منزل  ولی این به آن معنا نیست که کارهای منزل دیگر منحصر به زنان نیست. گالری عکس های مردان مجرد ایرانی را ببینید. نه فقط پسرها که مدت‌هاست دخترها هم فخر می‌کنند به اینکه با منزل بیگانه‌اند: «من‌ که یه نیمرو بلد نیستم درست کنم». «می‌دونی پدر/مادرم می‌گه نمی خواد تو کار کنی، تو فقط درس بخون، قرار نیست تو هم مثل من تو مطبخ پیر بشی/ کهنه بچه بشوری/ آب دماغ مادرشوهر جمع کنی…»

 شور نوجوانی که بگذرد، آدم‌ها چه مجرد بمانند و چه تاهل اختیار کنند، دیر یا زود متوجه خواهند شد که فقط درس خواندن/حرفه ای را یاد گرفتن/ سرکار رفتن/… منبع تامین خوشبختی نیستند. گرچه حالا که موسم جوانی طی شد، به نظر می رسد ثروت بسیار بهتر است از علم؛ اما با/بی علم یا ثروت هم ما شاد نیستیم…این را عکس‌ها فریاد می زنند.

ب- چنانکه پیش‌تر اشاره شد، بنابر ادعای برخی مسیرهای خوشبختی از خانه شروع می‌شود و به خانه باز می‌گردد. پس اگر هدفِ آموزش و پروش، تبدیل کودکان به بزرگسالانی بهتر، موفق‌تر، بافرهنگ‌تر و در نهایت خوشبخت‌تر است نباید از این مهم غافل باشد و هدف کل برنامه ریزی خود را(صرف نظر از تحقق آن) آموزش برای یافتن شغل و درآمدی در آینده بکند.

همه دانش آموزان، صرف نظر از جنسیت آنها، باید دروس نظری درباره علم تغذیه، ارزش غذایی خوردنی‌ها و خطرات احتمالی آنها و مهارت‌های عملی درباره آشپزی بیاموزند تا بتوانند از این لحاظ، سلامت و در درجه بعدی لذت دست کم خودشان را تامین کنند. آنها باید طی سالهای تحصیل پیش از دانشگاه، اطلاعاتی درباره تامین امنیت خانه و خطرات احتمالی آن کسب کنند. باید بیاموزند چگونه از دستگاه‌های مختلفی که در خانه ها وجود دارند استفاده کنند و در صورت نیاز به تعمیرات جزئی، آنها را تعمیر کنند. باید چیزهایی درباره نظم و آراستگی منزل یاد بگیرند، که خانه تنها حصاری برای بدنهای ما نیست، فضایی برای پرورش و پرواز خلاقیت‌ها هم هست. دانش آموزان باید مهارت‌هایی درباره خرید کردن ( نقدی/اینترنتی/ چک و…) امور بانکی، پس انداز و سرمایه گذاری و سود و زیان اقتصادی در مسائل مربوط به خانه  پیدا کنند. باید درباره نگاهداری از لوازم منزل، لباس‌ها، حیوانات خانگی و مواد غذایی آگاه شوند.

سوسک‌ها، موش‌ها، مارمولک‌ها، آفت های مواد غذایی…شناسایی این منابع بی پایان رنج و نحوه پیشگیری و مقابله با آنها، به‌جای توجه به مثلن اکیدنه و اورنی‌تورنگ، می‌تواند مورد توجه درس علوم قرار بگیرد. مارمولک‌ها به چه درد می‌خورند؟ آفتهای مواد غذایی از کجا می‌آیند؟ موش‌ها ناقل چه بیماری‌هایی هستند؟ آیا سوسک‌ها واقعن کثیفند؟

در کلاس‌های انشا می‌توان به‌جای تکرار سوال از «در آینده می‌خواهید چه کاره شوید؟» که خواه ناخواه تمام ذهن دانش آموز را معطوف به موفقیت اقتصادی و پرستیژ اجتماعی بیرون از خانه می‌کند، می‌شود از او خواست تا خانه ایده‌آل خود را توصیف کند و ببیند غیر از گرفتن منزل برای رسیدن به منزل، به چه نوع زندگی در چه محیطی علاقمند است.

ج- شوپنهاور نود درصد سعادت انسان را در گرو سلامت او می‌دانست و نمی‌توان انکار کرد که سلامت ما بعد از شرایط زندگی خانگی، بستگی تام و تمامی به سلامت آب، هوا، مراتع و انواع گونه‌های زیستی اطرافمان دارد. نادینگز از خانه به عنوان امتداد بدن آدم‌ها حرف می‌زند و در قدم بعدی  توجه ما را از مکانِ خانه به سوی مکانِ بزرگتر یعنی طبیعت جلب می‌کند. اهمیت دادن به خانه و محیط زندگی  توجه ما را به محیط جغرافیایی که در آن زندگی می‌کنیم بازمی‌گرداند. آرامش، سلامت و در نهایت خوشبختی ما مستقیمن با محیطی که در آن زندگی می‌کنیم پیوند خورده است. والدین و معلمان ناگزیز باید کودکان را با طبیعت آشنا کنند و آشتی دهند. حتی اگر گشت مداوم در طبیعت میسر نباشد می‌توانند طبیعت را به خانه ها و مدارس بیاورند. مثلن پرورش گیاهان یا حیوانات خانگی در منزل و نمایش فیلم‌های مستند درباره سیاره ای که در آن زندگی می‌کنیم در مدارس.

پرورش گیاه یا حیوان در خانه ضمن ایجاد لذت و دردسر، یکی از بهترین راه‌های آموزش مراقبت و مسئولیت به کودکان است.«آن زمان که دانه ای را کاشتی یا حیوانی را به خانه آوردی یعنی مسئولیت مراقبت از او را پذیرفته ای».

در کلاس‌های بینش معنوی می‌توان با بحث از تفکرات و ادیانی که از بین بردن درختان یا کشتن حیوانات و خوردن گوشت آنها را عملی زشت تلقی می‌کند و هم بحث از دیدگاه‌های مخالف آن، ذهن دانش آموزان را درگیر مسائل و مسئولیت‌هایی کرد که انسان و طبیعت را در مقابل یا در کنار هم قرار می‌دهد. البته معلم وظیفه جهت دهی به افکار دانش آموزان را ندارد بلکه تنها قرار است ذهن آنها را نسبت به این موضوع دغدغه مند کند.

نادینگز تاکید می‌کند که در تمام این احوال باید با کودکان صادق بود. هرگز نباید کودک را از طبیعت ترساند یا به او نگاهی رویایی و فانتزی داد. باید او را آگاه کرد. دریا، کوه، جنگل، حیوانات…ترس ندارد. کودک با مراقبت و حمایت بزرگترها باید با این محیط ها آشنا و به آنها علاقمند شود. او باید مسئولیت خود را قبال طبیعت به عنوان یکی از غنی ترین منابع تامین آرامش و سعادت خود برعهد بگیرد. از طرف دیگر باید بفهمد که هیچ چیز کامل نیست. گربه سفید ملوس ما در مواجهه با جوجه اردک همسایه که او هم ملوس اما زرد است،  به راحتی تبدیل به قاتلی خونخوار و بی رحم خواهد شد. این واقعیت حیات وحش و حب ذات است.

مطالب مرتبط

نیک‌بختی

نیکب‌ختیII :  جبهمه ما را لایق خود کرده بود

نیک‌بختیIII :خانه

باسوادان

Advertisements

۱ دیدگاه »

  1. سورمه said

    خیلی جالب و درست نوشتی. یکی از اتفاق های خوبی که دیدم افتاده یکی کردن درس حرفه و فن برای دخترها و پسرها بوده. زمان من دخترها کمپوت درست کردن و بافتنی بافتن رو یاد می گرفتن و پسرها تعمیر ماشین رو. الان گویا یک کتاب می دن دست جفتشون و همه ی این ها رو هر دو جنس می خونن ولی به نظرم والدین در شرایط فعلی خیلی مهمتر از مدرسه هستن.

    چیزی که درباره ی فرار از منزل و کارهای منزل هم می گی خیلی درسته. نمونه اش خودم که هر وقت ازم می پرسیدن آشپزی بلدی با اینکه بلد بودم می گفتم نه بلد نیستم. بعد از ازدواجم همه انگشت به دهان بودن که من چطور غذا می پزم ولی این فایده رو داشت که سطح توقعات پایین بود ازم.
    البته بعد از ازدواج اگر زوج سیستم زندگی جدید رو برای خودشون تعریف کرده باشن خیلی مشکلات حل می شه چون دیگه می تونن فشارهای قبلی رو که تو خانواده هاشون بوده از روی خودشون بردارن و نقش های جنسیتی رو دوباره تعریف کنن. مثلن من بعد ازدواج تازه فهمیدم از آشپزی خوشم میاد یا شوهرم شروع کرد به غذاهای مختلف درست کردن با اینکه قبلن هم آشپزی رو دوست داشت ولی غذا نمی پخت زیاد.

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s